Consequent zijn, hoe doe je dat?

In de dagelijkse opvoedpraktijk is consequent zijn misschien wel een van de meest gegeven adviezen. Iedere ouder zal zich wel een incident herinneren waar hij zich door het gedrag van zijn kind onder druk gezet voelde om toe te geven op eerder gestelde grenzen of gemaakte afspraken.
De term “ zeurterreur” drukt treffend uit hoe vasthoudend kinderen een aanval kunnen doen op je vastbeslotenheid als ouder om voet bij stuk te houden.

Maar waarom is consequent zijn zo belangrijk?
Vooral als kinderen klein zijn, ben je, je opvoedstijl vaak nog aan het
“ontdekken” . Dit doe je mede in het contact met je kind. Wat heeft hij/zij nodig van mij? Maar bijna alle kinderen varen wel bij voorspelbaarheid en herkenbaarheid. Het geeft ze een gevoel van veiligheid en overzicht. Zelfs een kleine baby vindt het b.v. prettig om steeds dezelfde “spelletjes “ zoals kiekeboe te spelen.
Als kinderen ouder worden, worden aan jou als ouder andere eisen gesteld. Om je kind meer zelfstandigheid te kunnen bieden, moet je ervan op aan kunnen, dat hij zich ook leert houden aan gemaakte afspraken. Leert je kind dit niet, dan is het moeilijker om hem los te laten en zonder direct toezicht te laten spelen.
Bij een peuter betekent dit dat je veel tijd en energie moet steken in duidelijk maken wat papa en mama wel en niet goed vinden. Als deze regels iedere dag hetzelfde zijn, leert je kind sneller waar hij zich aan moet houden.

Door je kinderen steeds een duidelijk kader te geven van wat wel en niet mag, voorkom je ook dat ze eindeloos met je aan het “onderhandelen” blijven. “ Ja, maar…”.

Maar hoe duidelijk je zelf ook voor ogen hebt wat je wilt, soms merk je dat je met je kind toch in een strijd verzeild bent geraakt, waarbij hij iedere grens van jou ter discussie wil stellen. Ja maar eerst zei je, of ja, maar anders mag ik ook altijd. Je moet dan weer helemaal terug naar : hoe handhaaf ik de regels in mijn gezin ?

Regels en grenzen stellen.
Allereerst moet je met je kinderen komen tot duidelijke afspraken. En geef hierbij ook aan waarom je vindt dat die er moeten zijn. Als je wilt dat kinderen zich deze afspraken eigen maken en zich er ook aan houden zonder dat jij ze hier steeds weer op moet wijzen, zul je consequent de gevolgen van overtreden bij je kind moeten laten. Vieze was niet in de wasmand, dan ook geen schone kleren in de kast (dus niet toch weer onder het bed gaan vissen).
Geeft je kind veel verzet als het gaat om het opvolgen van eenvoudige ge-of verboden, probeer dan te gaan werken met een beloningssysteem.
Spreek bijvoorbeeld af dat je twee keer waarschuwt als je kind niet luistert en zet de derde keer een x op een weekoverzicht. Als er aan het eind van de dag nog geen x staat, zet dan een zonnetje of iets dergelijks op de betreffende dag. Spreek af dat je kind bij 3 zonnetjes b.v. een kwartier langer mag opblijven. Of dat je dan samen een spelletje doet; belonen met aandacht is altijd leuk voor een kind.
Naarmate kinderen ouder worden, moet je als ouders ook je manier van grenzen stellen aanpassen. Er moet steeds meer ruimte komen voor eigen inbreng van je kind, Als het goed is, past dit ook bij zijn ontwikkeling, aangezien een kind steeds beter de consequenties van zijn handelen kan overzien. Je krijgt dus steeds meer een onderhandelingshuishouden. Maar ook met oudere kinderen is het goed al onderhandelend de regels vast te stellen en te bespreken wat de consequenties zijn als deze overtreden worden.

Voor meer informatie en advies over consequent zijn en andere vragen over opvoeden, kunt u terecht bij het Centrum Jeugd & Gezin.
In het Centrum Jeugd & Gezin hebben we veel informatie waar u mogelijk wat aan heeft. U kunt vrijblijvend lezen, een kopie maken van een artikel of boek, of een gesprek aanvragen.