Drift bij peuters en kleuters

Wie kent niet de situatie, een ouder die boodschappen doet in de supermarkt, met een krijsende peuter op de grond. Moeder overduidelijk beschaamd probeert ze haar kind tot rust te brengen, sussend toe te spreken, dreigen, belonen en niets lijkt dan verandering te kunnen brengen in het gedrag van haar oogappel.
Uiteindelijk is moeder verhit, kind overstuur en zo verlaten ze de winkel.

Waar komt dat gedrag toch vandaan? vraag je je dan af. En belangrijker voor menig ouder, wat doe je er aan? Om te beginnen is het goed je te realiseren, dat peuters en kleuters veel voelen wat ze niet onder woorden kunnen brengen. Daar is hun woordenschat nog te beperkt voor. En ze missen vaak het vermogen om hun gevoelens woorden te geven. Er is dus maar één manier om hun gevoel te uiten: het maken van een scène.. Hoe minder ouders blijk geven dat te begrijpen, hoe erger de scène wordt.

Soms kun je een scène voorkomen door de gevoelens voor kinderen te verwoorden.
Bijvoorbeeld: je kind weigert de andijvie te eten, je kunt vervolgens een machtsstrijd aangaan door hem te dwingen om te eten, wat je waarschijnlijk na een scène toch verliest. Je kunt het ook anders proberen. “Je lust de andijvie vandaag niet zo graag hé? we hebben wel een lekker toetje. Zullen we eens kijken hoe gauw je klaar bent? Misschien wel eerder dan ik.” Of in de winkel als je kind per se iets wil hebben. “Ja, dat zijn mooie auto’s die zou ik ook wel graag willen hebben. Maar die kunnen we niet kopen. Want daar hebben we nu geen centjes voor. Ga je mee? Dan gaan we weer verder.

Soms is een driftbui al te ver gevorderd, soms is hij onvermijdelijk. Sommige kinderen worden alleen maar driftiger door de aandacht die een ouder er aan besteedt. De aandacht houdt dan de driftbui in stand. Kinderen gebruiken dan de driftbui als pressie middel. Vader of moeder is dan een en al aandacht, en soms wordt op deze manier toch hun wens vervuld.(!!!!!) In zo’n situatie kan het helpen om je kind (wat kan dat moeilijk zijn!) of het nou thuis is, of in die winkel, uit te laten razen. Blijf er maar bij staan, en wacht maar gewoon tot het over is. Geen aandacht geven. Pas als je kind gekalmeerd is, kun je hem overeind helpen en zeggen: Zo, is het over? Gelukkig maar, dan gaan we nu weer verder.

Je kunt je kind als het thuis driftig is ook resoluut op de gang zetten. Als je wilt gillen en te keer gaan, goed, maar niet hier! je mag weer binnen als het over is. En vervolgens ‘Fijn’, is het weer over? Dan mag je nu gezellig naar binnen.
Ze worden op deze manier met zichzelf en hun gedrag geconfronteerd.
Ze leren op een kinderlijke manier zichzelf te corrigeren en in zekere mate verantwoordelijkheid te dragen voor hun eigen gedrag. Ook voor peuters en kleuters is dit een goede zaak. Bovendien is het een goede manier om met een schone lei te beginnen; vergeven en vergeten herstelt de vertrouwensrelatie.
Succes!

In het Centrum Jeugd & Gezin kan je allerlei folders en literatuur vinden over driftige kinderen. Wil je wat meer over dit of een ander onderwerp weten, kom dan gerust een kijkje nemen in het Centrum Jeugd & Gezin in Oss.